در اهمیت منشأ‌یابی

گفته می‌شود: «دندان‌های خراب نشانه عدم مسواک زدن صحیح و مستمر است»؛ این‌را می‌توانم قبول کنم، اما اگر مثالِ نقض آمد که: «فلانی مسواک نمی‌زند اما دندان‌هایش سالم هست» چه می‌توان گفت؟! بله معمولا استثنائات در موضوعاتِ مختلف وجود دارد اما این را قبول ندارم که: «هر مشکلی تنها یک منشأ دارد». با یک تحقیق ساده درمی‌یابیم که اگر ریشه‌ای نگاه کنیم، مشکلِ ریشه دندان به عواملِ مختلفی بر‌می‌گردد که مهمترین آن‌ها معده هست!
رجوع کنید به: مقاله‌ای درباره ارتباط مشکلات معده با خرابی دندان‌ها

✓ برخی اوقات درکِ اصلِ مشکل باعث می‌شود به جای رفتن نزد دندانپزشک، سَری به متخصص گوارش بزنیم (در طب مدرن و یا در طب سنتی) تا ریشه‌ای آن را حل کنیم تا دیگر دندان‌هایمان بیش از این خراب نشود!

↑ این تنها یک مثال بود برای درکِ اهمیتِ «ریشه‌یابی». ذهن اگر در موارد مختلف سراغ ریشه‌‌ها نرود با یک حرف یا یک نگاه یا تحت تاثیر یک رفتار، چنان در جاده خاکی می‌تازد که انگار در بزرگراهی تازه‌آسفالت‌شده می‌راند! البته که مقدمه ریشه‌یابی، فهمِ واقعیت‌هاست نه پس‌زدنِ آن‌ها…

چه خوب سید شهیدان اهل قلم، بیش از ۳۰ سال پیش درگفتگویی چنان طرح موضوع کرده که گویی «دغدغه» این روزهای ما برای «مواجهه منطقی و درعین حال قدرتمندانه» با تحولات را پاسخ گفته است:
«تردیدی نیست که ما نمی‌توانستیم از ورود ویدئو به کشورمان جلوگیری کنیم، چنان که نتوانسته‌ایم مانع ورود هیچ یک از محصولات تکنولوژی غرب بشویم؛ و راستش من تردید دارم که اگر هم می‌توانستیم، آیا چنین عملی درست می‌بود یا نه. این امر یک ضرورت تاریخی است و زندگی در این عصر، خواه‌ناخواه چنین موجبیتی را به همراه دارد که ما نه تنها ویدئو، بلکه به زودی زود ماهواره را نیز بپذیریم… و چه باک؟! کسی می‌ترسد که ضعیف‌تر است و ما که پا در میدان مبارزه با غرب نهاده‌ایم باید خودمان را برای چنین روزی نیز آماده کنیم. ما باید از دشمن تصوری درست و مطابق با واقع امر داشته باشیم، اگر نه، شکست خواهیم خورد. کسی که خود را برای رودررویی با پلنگ آماده کرده باشد، از گربه نخواهد هراسید؛ کسی از گربه می‌ترسد که دشمن را موشی حقیرانگاشته باشد».