روزمرگی آنقدر بد است که شهید آوینی برای عارفانه زیستن چنین تذکر میدهد: «مبادا غافل شویم و روزمرگی، ما را از حضور تاریخی خویش غافل کند».
اینکه در چه جایگاهی از زندگی هستیم مهم هست اما شاید مهمتر از آن، خلق «قدرت جهش» باشد. اگر در زندگی معنوی دچار روزمرگی شدیم و در بُعد مالی نیز احساس میکنیم خرجمان دخلمان را درآورده، شاید الزاما نتوانیم همان لحظه یا در اسرع وقت برای برونرفت از مشکل، فکری کنیم.
اینجا جمعبندی بنده این است که میتوان در مسیر کسب مهارت جدید یا پوشش ضعفی که احساس میکنیم در وجودمان هست، برنامهای دوساله تنظیم کنیم؛ به نحوی که پس از دوسال به اندازه ۱۰ سالِ گذشته در مسیر بندگی، کاری، زندگی شخصی و اجتماعی یا جنبههای مالیِ آن «توانایی رشد» داشته باشیم. به عنوان مثال، کسی در عرصه جامعه به عنوان یک فرد بدون مهارت شناخته شده یا نتوانسته به میزان درآمد مناسبی برسد، سراغ یادگیری یک زبان جدید (مثلا عربی فصیح) میرود. او پس ازمدتی توانسته برای خود «قدرت جهش» خلق کند و به هردو دغدغه مطرح شده پاسخ دهد.
به قولی «جلوی ضرر را از هر جا که بگیری منفعت است». که همین مثل در انگلیسی با عبارت «A stitch in time saves nine» مطرح هست. از هر نقطهای اگر جلوی ضرر را بگیریم، حتی اگر اقدام ما نفع مستقیمِ اندکی داشته باشد، همینکه برای جلوگیری از ضرر پا پیش گذاشتیم، سودآور است.